(Ahlul Bejt Novinska Agencija) - Vrline i zasluge koje se tiču Alijeve, a.s., ličnosti odlično pokazuju da je samo on bio dostojan položaja imameta i Poslanikovog, s.a.v.a., nasljedstva, i to na način da, čak i kad ne bi postojao nikakav dokaz njegovog postavljenja od strane Poslanika, s.a.v.a., ta izvanredna svojstva bila bi dovoljna da mu pruže položaj najispravnije osobe za nastavljanje puta Poslanika, uloge predvodništva među muslimanima i položaj halife.
Prema priznanju sunijskih učenjaka, on je uživao najviši stepen znanja među svim ashabima Plemenitog Poslanika, s.a.v.a. U knjizi El-Mevakif, jednoj od najautoritativnijih sunijskih knjiga o islamskoj apologetici (kelamu), kaže se: “Ali, a.s., bio je najučeniji među ashabima i, prema mišljenju većine mufesira, ajet:
وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ
...I da to sačuva uho koje pamti[1] objavljen je u vezi s njim, a Omer je govorio: ‘Da nije bilo Alija (njegovih uputa), ja bih propao!’”[2]
Ibn Abbas, koji se ubraja među najveće mufesire Kur'ana, bio je Alijev, a.s., učenik. On dodaje: “Alijeva, a.s., kazivanja o tevhidu, Božijoj pravdi, vjerovjesništvu, određenju i sudbini sadrže takve tajne kakve se ne viđaju u riječima bilo kog drugog od Poslanikovih ashaba. Posjedovao je takav stepen znanja da sve muslimanske sljedbe i skupine svoje korijene vežu za njega, a svoja znanja i uvjerenja smatraju preuzetim od njega. U Aliju, a.s., su se objedinila svojstva koja u ostalim Poslanikovim ashabima postoje pojedinačno, a među te vrline spadaju: najveći stepen znanja, isposništvo, darežljivost, hrabrost, lijep moral, tjelesna snaga, bliska veza sa Poslanikom i bivanje njegovim zetom, brak s Fatimom, očinstvo Hasanu i Husejnu, i naposljetku, najbolje potomstvo o čemu se svi ljudi slažu, potomstvo među koje spadaju ličnosti poput Džafera Sadika i Alija ibn Musaa Er-Ride.”[3]
Šiijski i sunijski prenosioci hadisa saglasno prenose Poslanikove pohvale bez premca o njemu, poput hadisa:
عليٌ مِنّي وَ أَنَا مِن عَلي
“Ali je od mene i ja sam od Alija.”[4]
A u hadisu koji govori o položaju, oko kojeg se slažu šiijski i sunijski prenosioci, Plemeniti Poslanik, s.a.v.a., Alijev, a.s., položaj u odnosu na sebe izjednačava sa Harunovim položajem kod hazreti Musaa.[5] S obzirom da je Harun među Izraelćanima uživao položaj Musaovog, a.s., nasljednika nakon njega, to potvrđuje i takav Alijev, a.s., položaj u odnosu na Poslanika Plemenitog.
Pored toga, ponos bratske veze sa Plemenitim Poslanikom i njegov brak sa hazreti Zehrom dokazuju njegov visok položaj i ugled kod Poslanika.
[1] El-Hakka, 12.
[2] Pogledati: Amini, El-Gadir, sv. 1, str. 40-167.
[3] Idži, Adududdin, El-Mevakif, sv. 3, str. 627.
[4] Osim u šiijskim knjigama, ovaj hadis mnogo spominju i sunnijski prenosioci. U sunijskim knjigama ovaj iskaz prenosi se skupa s drugim Poslanikovim rečenicama poput: “Moju obavezu umjesto mene ne može niko drugi osim Alija obavljati” (لا يؤدي عني إلا علي) (Ibn Madže, 1/123), ili: “Ali je staratelj svakom vjerniku poslije mene” (و علي ولي كل مؤمن بعدي) (Musannef, Ibn Ebu Šejbe, 7/505), ili: “Ali je meni što je Harun bio Musau, s tim što nakon mene nema vjerovjesnika. ...Poput glave na mome tijelu.” (بمنزلة هارون من موسى إلا أنه لا نبي بعدي؛ بمنزلة رأسي من بدني) (Džemu-l-džavami',7/251)
[5] Sreće se u sunijskim hadiskim knjigama poput Buharijinog Sahiha (sv. 12, str. 42.) i Muslimovog Sahiha (sv. 12, str. 127.).
Prema priznanju sunijskih učenjaka, on je uživao najviši stepen znanja među svim ashabima Plemenitog Poslanika, s.a.v.a. U knjizi El-Mevakif, jednoj od najautoritativnijih sunijskih knjiga o islamskoj apologetici (kelamu), kaže se: “Ali, a.s., bio je najučeniji među ashabima i, prema mišljenju većine mufesira, ajet:
وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ
...I da to sačuva uho koje pamti[1] objavljen je u vezi s njim, a Omer je govorio: ‘Da nije bilo Alija (njegovih uputa), ja bih propao!’”[2]
Ibn Abbas, koji se ubraja među najveće mufesire Kur'ana, bio je Alijev, a.s., učenik. On dodaje: “Alijeva, a.s., kazivanja o tevhidu, Božijoj pravdi, vjerovjesništvu, određenju i sudbini sadrže takve tajne kakve se ne viđaju u riječima bilo kog drugog od Poslanikovih ashaba. Posjedovao je takav stepen znanja da sve muslimanske sljedbe i skupine svoje korijene vežu za njega, a svoja znanja i uvjerenja smatraju preuzetim od njega. U Aliju, a.s., su se objedinila svojstva koja u ostalim Poslanikovim ashabima postoje pojedinačno, a među te vrline spadaju: najveći stepen znanja, isposništvo, darežljivost, hrabrost, lijep moral, tjelesna snaga, bliska veza sa Poslanikom i bivanje njegovim zetom, brak s Fatimom, očinstvo Hasanu i Husejnu, i naposljetku, najbolje potomstvo o čemu se svi ljudi slažu, potomstvo među koje spadaju ličnosti poput Džafera Sadika i Alija ibn Musaa Er-Ride.”[3]
Šiijski i sunijski prenosioci hadisa saglasno prenose Poslanikove pohvale bez premca o njemu, poput hadisa:
عليٌ مِنّي وَ أَنَا مِن عَلي
“Ali je od mene i ja sam od Alija.”[4]
A u hadisu koji govori o položaju, oko kojeg se slažu šiijski i sunijski prenosioci, Plemeniti Poslanik, s.a.v.a., Alijev, a.s., položaj u odnosu na sebe izjednačava sa Harunovim položajem kod hazreti Musaa.[5] S obzirom da je Harun među Izraelćanima uživao položaj Musaovog, a.s., nasljednika nakon njega, to potvrđuje i takav Alijev, a.s., položaj u odnosu na Poslanika Plemenitog.
Pored toga, ponos bratske veze sa Plemenitim Poslanikom i njegov brak sa hazreti Zehrom dokazuju njegov visok položaj i ugled kod Poslanika.
[1] El-Hakka, 12.
[2] Pogledati: Amini, El-Gadir, sv. 1, str. 40-167.
[3] Idži, Adududdin, El-Mevakif, sv. 3, str. 627.
[4] Osim u šiijskim knjigama, ovaj hadis mnogo spominju i sunnijski prenosioci. U sunijskim knjigama ovaj iskaz prenosi se skupa s drugim Poslanikovim rečenicama poput: “Moju obavezu umjesto mene ne može niko drugi osim Alija obavljati” (لا يؤدي عني إلا علي) (Ibn Madže, 1/123), ili: “Ali je staratelj svakom vjerniku poslije mene” (و علي ولي كل مؤمن بعدي) (Musannef, Ibn Ebu Šejbe, 7/505), ili: “Ali je meni što je Harun bio Musau, s tim što nakon mene nema vjerovjesnika. ...Poput glave na mome tijelu.” (بمنزلة هارون من موسى إلا أنه لا نبي بعدي؛ بمنزلة رأسي من بدني) (Džemu-l-džavami',7/251)
[5] Sreće se u sunijskim hadiskim knjigama poput Buharijinog Sahiha (sv. 12, str. 42.) i Muslimovog Sahiha (sv. 12, str. 127.).
