ABNA: Lider islamske revolucije ajatullah Sejjid Ali Hamenei je u nedjelju, tokom novogodišnjeg susreta sa istaknutim komandantima Oružanih snaga Islamske Republike Iran rekao da je glavna obaveza Oružanih snaga IR Iran odbrana granica nacionalne bezbjednosti zemlje, zbog čega je potrebno raditi na svakodnevnom jačanju operativnih kapaciteta i morala njenih pripadnika.
Prema mišljenju lidera islamske revolucije, jedine Oružane snage u svijetu koje su i "ideološke" i sa snažnom duhovnom voljom, a istovremeno na velikom stepenu borbene i odbrambene spreme te djeluju u zemlji koja se može pohvaliti političkom nezavisnosti su Oružane snage Islamske Republike Iran.
Pobjedom islamske revolucije u Iranu, duhovnost i vjerska učenja su stavljena u prvi plan. Jačanje vojno-odbrambene moći zemlje je jedna od jasnih karakteristika nacionalne bezbjednosti zemlje. S obzirom na ovu važnu činjenicu prirodno i zakonsko pravo svake zemlje je da radi na jačanju vojnih snaga kako bi jednostavnije branila svoj narod i teritorij, odnosno svoju geografiju i politiku. Upravo zbog toga iranske oružane snage su svoje kapacitete jačale na osnovu vjerskog učenja gdje se posebno ukazuje na potrebu odbrane domovine, teritorije, naroda i vjere.
Ovi kapaciteti, s obzirom na to da je Islamska Republika Iran nakon februara 1979. godine i pobjede islamske revolucije uvijek bila izložena inostranim prijetnjama, pritiscima pa čak i vojnim agresijama i napadima, nikada nisu zaustavljeni u svom razvoju i jačanju, tako da su Oružane snage ili cjelokupni odbrambeni sistem u zemlji uvijek obraćali pažnju na vjerska učenja - bilo da se radilo o ratnom periodu ili miru, i djelovali su na osnovu vjerske ideologije. Djelovanje iranskih vojnih snaga u osam godina Svete odbrane (agresija Iraka na Iran od 1980. do 1988. godine) je bilo zasnovano upravo na tim osnovama što je dovelo do potpune pobjede iranskih snaga u ovom vojnom konfliktu.
Iranske oružane snage su se na ratištima gdje se vodila borba istine protiv neistine, humano ophodili i prema agresorskim snagama iračkog režima - prema zarobljenicima su se ophodili u skladu s humanim zakonima i vjerskom učenju, dok su se prema oslabljenom neprijatelju u rovovima ophodile s posebnim islamskim moralom čime su cijelom svijetu pokazale šta su islamska ljudska prava.
Poredeći vojnu politiku Islamske Republike Iran sa ostatkom svijeta, armije drugih zemalja svijeta je moguće svrstati u dvije grupacije. Prvu grupu čine armije koje su više sastavljene od protokolarnih vojnih snaga i bez ikakvih operativnih sposobnosti, odnosno koje su zadužene za odbranu vlasti i bezbjednosti u zemlji. Takvih armija u svijetu je mnogo, a najočigledniji primjer na zapadu Azije su vojne snage Kraljevine Saudijske Arabije. Napad saudijske armije na Jemen je očigledan pokazatelj da vojne snage te zemlje nisu sposobne da vode bilo kakve operacije sa pozitivnim rezultatima - jedino što su do sada učinili jeste ubijanje velikog broja jemenskih civila.
Drugu grupu armija čine one koje, prema stavu lidera islamske revolucije, imaju operativnu vojnu moć, ali se na borbenim poljima oslanjaju na logiku vojnog djelovanja zbog čega pokazuju nemilost, iracionalizam i čak nepotrebnu militantnost.
Nehumano ponašanje vojnih snaga Sjedinjenih Američkih Država u Afganistanu ili Iraku je najbolji primjer ovakvog ponašanja i potpunog militarizma. Takve snage se, u slučajevima potrebe i slabosti, oslanjaju na plaćeničke vojno-obavještajne organizacije.
Kraj/ 286
