Rat u Siriji: Šta vam zapadni mediji ne govore o Istočnoj Guti

Rat u Siriji: Šta vam zapadni mediji ne govore o Istočnoj Guti

Nedavno, civili koji su bježali iz Istočne Gute su u nekoliko navrata govorili da su "džihadisti" pucali na njih, pokušavajući im onemogućiti bijeg, a to je još jedna činjenica koju Zapad ne želi da čuje niti da prenese putem medija. Izvještaji da su pobunjenici zaustavljali konvoje hrane i humanitarne pomoći su također bili ignorirani.

ABNA:  Dok se snage sirijske vlade bore protiv Jaysh al-Islama da preuzmu kontrolu nad Istočnom Gutom, mediji širom Zapada u potpunosti zanemaruju zločine od strane pobunjenika, čime selektivno svo nasilje prebacuju na stranu sirijske vlade.

I ponovo je ista priča, jaukanje oko grada u Siriji koji je na udaru vladinih snaga. Ovog puta je to Istočna Guta, pregrađe Damaska koje je ustvari jedno od posljednjih uporišta terorista koji su uništili ovu državu u proteklih sedam godina rata.

Prije Istočne Gute bio je Halep, a prije Halepa bila je Madaya, prije Madaye Homs, i tako dalje. Sva ta mjesta su prikazivana kao da se u njima ne nalaze naoružani pobunjenici, te kao da sirijska vlada bombarduje i napada goloruke civile. Ako se u medijima i pomenu pobunjenici, najčešće se opisuju kao borci za slobodu.

Tako da, ako vaše razumijevanje o situaciji u Istočnoj Guti proizilazi iz zapadnih medija, onda stičete dojam da se tu vodi jednostran sukob između sirijske vlade i civila. Ali ovaj rat nije tako jednostavan.

Džihadističke vođe

Pobunjenici koji pod kontrolom drže Istočnu Gutu su ustvari skupina džihadističkih frakcija, od kojih je najjača Jaysh Al-Islam, odnosno u prevodu Armija Islama, selefistička grupa koju finansira Saudijska Arabija, a koja pokušava svrgnuti sadašnju sirijsku vladu te na njeno mjesto instalirati ISIL. Jaysh Al-Islam je ekstremno sektaški nastrojena grupa koja koristi upravo takvu retoriku u svojim obraćanjima, taktiku u svome načinu ratovanja, te dijeli ciljeve sa ISIL-om. Često objavljuje snimke pogubljenja te se javno hvalila o paradiranju zarobljenih civila iz alevitske sekte, koje su koristili kao ljudske štitove. Osnivač grupe, pokojni Zahran Alloush, je javno pozivao na etničko čišćenje etničkih manjina u Damasku.

Druga najveća grupa je Faylaq Al-Rahman, koja je u savezništvu sa Hayet Tahrir Al-Sham, ili HTS-om. HTS također ima dio svojih snaga u Istočnoj Guti, a zajedno sa njima tu su i Ahar Al-Sham te Nour Al-Din Al-Zenki, bivši korisnici američkog naoružanja čiji su se pripadnici snimali kako obezglavljuju tinejdžera.

Nedavno, civili koji su bježali iz Istočne Gute su u nekoliko navrata govorili da su "džihadisti" pucali na njih, pokušavajući im onemogućiti bijeg, a to je još jedna činjenica koju Zapad ne želi da čuje niti da prenese putem medija. Izvještaji da su pobunjenici zaustavljali konvoje hrane i humanitarne pomoći su također bili ignorirani.

Rat informacija

Rat u Siriji je rat koji je podnio teret najveće propagande u ljudskoj historiji. Deseci miliona dolara su potrošeni od strane Washingtona i njegovih saveznika da bi se izgradio medijski aparatus koji će prikriti zločine pobunjenika, optužiti vladu te nahuškati dodatne države protiv sirijskog predsjednika Assada. Zapadni mediji se vode upravo tim propagandnim izvorima informacija kada plasiraju svoje vijesti.

Najpoznatiji su Bijeli šljemovi, oslobodilačka grupa koju uveliko finansiraju SAD i Ujedinjeno Kraljevstvo. Tu grupu predstavlja jaka PR kompanija, putem čijeg publiciteta se Bijeli šljemovi javno i otvoreno zalažu za smjenu sirijskog režima, dok na tlu rade ruku pod ruku sa Al Qaidom. Neki od pripadnika Bijelih šljemova su snimani kako izvršavaju teške ratne zločine, dok je Zapad tu činjenicu u potpunosti zanemario.

Drugi izvor informacija za Zapad i njihove medije jeste Sirijski observatorij za ljudska prava, monitoring organizacija koju vodi jedan čovjek iz svoje kuće u Velikoj Britaniji, a koja je u potpunosti naklonjena opoziciji.

Zapadni mediji se prečesto koriste terminom “medijski aktivisti“ kada pričaju o pripadnicima opozicije od kojih dobivaju svoj materijal. Ali ove grupe uopšte ne podržavaju aktivizam niti novinarstvo. U suštini, oni su nadaleko poznati po zarobljavanju, mučenju i ubijanju aktivista, advokata, humanitarnih radnika, novinara i manjina. Zato Zapadni mediji ne šalju svoje novinare u područja pod kontrolom opozicije: upravo jer će vjerovatno završiti kidnapovani, ucjenjivani ili ubijeni.

U slučaju Sirije, Zapad već tretira službene izvještaje sirijske vlade kao izmišljene, dok bez ikakve sumnje prihvaćaju opozicione izvještaje te ih uzimaju zdravo za gotovo. Pored svega toga, Zapad ignorira žrtve civila u vladinoj teritoriji, a koje ubijaju pobunjenici (teroristi) svojim dalekometnim napadima.

Godinama, pobunjenici su u Istočnoj Guti terorizirali hiljade civila, a o čemu se nikada nije pričalo na Zapadu. Umjesto toga, mediji su bili zauzeti lobiranjem iz sveg glasa da se pokrene intervencija.

Odredi smrti Al Qaide

I to nas dovodi do jedne od najrazvijenijih laži, a to je kako je nijemo  zapadnjačko posmatranje dovelo do krvoprolića u Siriji, koje se nastavilo bez prekida. Ali Zapad je intervenisao u Siriji i čineći to, produžio je ubijanja i ojačao Al-Qaidu.

Iako upozorena davne 2011. godine da se naoružana opozicija u Siriji sastoji od većinom ekstremnih sektaških frakcija, Obamina administracija je potrošila više od milijardu američkih dolara na kanalisanje dodatnog naoružanja tim pobunjenicima, za koje su znali da su povezani sa Al Qaidom, a sve u cilju rušenja sirijske vlade. Al Qaida je izgradila najveću mrežu saradnika u historiji upravo zbog te bezobzirne promjene američke politike.

Drugim riječima, američka vlada je “poslala“ rat u Siriju, a za to angažovala Al Qaidine odrede smrti, dok o tome prosječni Amerikanci ništa ne znaju jer medijski mrak nastavlja da promovira laži o navodnom manjku američke intervencije u Siriji.

Ovim se ne glorifikuje niti veliča sirijska vlada, koja je bez sumnje autoritativna i puna greški. Ovim se ukazuje na to čime bi se vlada zamijenila, da režim padne. Alternativa je jednostavno neprihvatljiva za mnoge Sirijice. Upravo zato se velika većina Sirijica, njih 75 posto, 2016. godine preselilo u područja pod kontrolom sirijske vlade. Milioni su izbjegli u vladine teritorije nakon što je opozicija brutalno i krvnički osvajala njihove domove čime su im na prag donijeli kriminal i krvničko ponašanje naoružanih pobunjenika. Drugi su pobjegli jer su se bojali vladinih bombardovanja, koja su pobunjenici prizvali osvajajući određene teritorije.

Da bismo uistinu shvatili ozbiljnost američkog ponašanja u Siriji, postavimo SAD u kontekst priče. Bilo bi jednako da američki neprijatelji šalju finansijsku i vojnu pomoć pokretu KKK (Ku Klux Klan), a od kojeg se očekuje da okupira gradove širom SAD-a; zatim da mediji opisuju pripadnike KKK-a kao “umjerene pobunjenike“ ili “borce za slobodu“ dok oni ubijaju civile u Washingtonu, New Yorku ili Los Angelesu. Zamislite kako bi Washington reagovao na takav scenario? Ustvari, ne morate da zamislite. Pogledajte samo njihovu globalnu seriju genocida nakon terorističkog napada 11. septembra, koji je, da ironija bude gore, ustvari i porodio pokret Al Qaide...

Kraj/ 286


Pošaljite Vaš komentar

Vaša e-mail adresa neće biti objavljena. Potrebna polja su označena sa *

*

Mourining of Imam Hossein
Iranski vrhovni vođa uputio poruku svim ovogodišnjim hadžijama